MIĘDZY SŁOWEM A CHWILĄ – PORANEK POETYCKI

Chorzowska Galeria MM jest jednym z piękniejszych miejsc, w których każdy miłośnik sztuki i piękna zatrzymuje się na chwilę. To przestrzeń emanująca harmonią, światłem i łagodnością.

Właśnie tutaj, w sobotę 21 marca 2026 roku  – w Pierwszy Dzień Wiosny oraz Światowy Dzień Poezji – miałem ogromną radość spotkać się z przyjaciółmi, znajomymi i miłośnikami poezji podczas mojego Poranka Poetyckiego, połączonego z promocją nowego zbioru wierszy zatytułowanego „TERAZ”.

Wprowadzenia dokonał mój przyjaciel, dr Jacek Kurek, który od wielu lat towarzyszy mojej drodze twórczej i zna jej historię. 
Spotkanie poprowadził dr Patryk Filipowicz- (gitara akustyczna), a jego gitarowa muzyka stworzyła niezwykły akompaniament do czytanych utworów, nadając im wyjątkowy klimat i głębię.

Niepowtarzalnego uroku dodała także sama przestrzeń galerii, w której prezentowano wystawę pt. „Jak upleść furorę i nie zgubić oczek?” – artystycznie wykonane serwety oraz formy przestrzenne wykonane szydełkiem, tzw. „heklowane”.


Stół, przy którym czytałem utwory i wyłożyłem zbiory był  nakryty kapą tkaną na krosnach przed II Wojną Światową oraz przywiezioną z Wileńszczyzny.

Promując zbiór „TERAZ” (grudzień 2025), starałem się pokazać, że wszystko, co wydarzyło się wczoraj czy przed chwilą – jest już przeszłością, a to, co nadejdzie – pozostaje przyszłością. Najważniejsza jest teraźniejszość – chwila, która trwa. To ona tworzy nowy dzień, nowe jutro. I to jest piękne: cieszyć się tym, co jest, chwilą, która trwa – właśnie TERAZ.


Byłem szczęśliwy, mogąc zaprezentować również wcześniejsze zbiory poetyckie: „Ci, co kochają, nie mówią nic” (2017), „Dotyk” (2021), „Wszystko jest cudem” (2023), „Tajemnica miłości” (styczeń 2025) oraz najnowszy mini-zbiór „Wielki Post” (luty 2026).

Temu wyjątkowemu porankowi towarzyszyli także wspaniali pasjonaci fotografii – Adam Pucia, który rejestrował wydarzenie kamerą, oraz Alicja Mastalerz, uczennica technikum
o profilu fotograficznym.

Chwila spędzona wśród przyjaciół, ludzi wrażliwych na piękno i dobro, jest jedną z najgłębszych radości serca. Taki dzień już się nie powtórzy – każdy kolejny przyniesie coś nowego.

Bardzo serdecznie dziękuję moim przyjaciołom, a szczególnie Jackowi i Patrykowi – za piękne wprowadzenie w tę niezwykłą atmosferę poetyckiego TERAZ, poprzez słowo i muzykę oraz
Adamowi i Alicji za rejestr fotograficzny.

Niech TERAZ trwa – radością w naszych sercach.

Tekst- Jan Mieńciuk
zdjęcia – Alicja Mastalerz