MARTINUS

I

Martinus.

Nieugięty w walce
aż do ostatniej kropli krwi

W jego znaku — Mars
purpurą znaczący oblicze

Odwaga i wierność.
Służba bez wahania.
Na każdy rozkaz — gotów

Tak wołał świat wojny

 

 

II

Serce Martinusa — płomień
nie dla wojny
dla dobra

nie dla chwały
dla sprawiedliwości

aby każdy człowiek
mógł żyć godnie

 

 

III

I stało się

w dzień zimny, słotny
gdy ciało drży, a ziemia milczy

rozdzielił płaszcz swój

Połowę oddał ubogiemu
okryć ramiona
ogrzać pierś

Objawiło się miłosierdzie

 

IV

Bo ci, którzy mieczem władają
od miecza giną
i padają na ziemię gorzką

A Marcin stanął przed wojskiem
zbrojnym w miecze i piki
Jego bronią – krzyż

Bo jego zwycięstwem —
Pokój.

 

V

Nasz wiek — dwudziesty pierwszy

władcy narodów
uzbrojeni w potęgę i wynalazki
dla kruchego kęsa władzy

Hałas świata
nie zna ciszy

 

 

VI

Święty Marcin mówi

Tylko w krzyżu
zwycięstwo Prawdy
zwycięstwo Pokoju

Jan
13.04.2026 21:53

 

CISZA, W KTÓREJ MÓWI BÓG

 

I

W wielkiej ciszy
anioł zwiastuje


Oto poczniesz i porodzisz
Zbawiciela świata


Słowo stało się Ciałem.
Bez trąb, bez błyskawic


Bóg w ciszy przemówił
do człowieka

 

II

W Ogrójcu wielka cisza
wszystko w bezruchu


Motyl śpi w kokonie
tylko Jezus czuwa


drgnieniem serca
rozmawia z Ojcem

Uczniowie snem znużeni
nie zobaczą anioła z kielichem
jedynej chwili w dziejach

Ojciec Wszechświata pochyla się
nad niedolą grzesznego człowieka
Rozmawia z Synem Człowieczym

 

Wielka cisza.
Miłość nie potrzebuje słów
Krzyż wszystko wyjaśnia.

 

III

Po ciemnej nocy
przychodzi nowy dzień
po śmierci — nowe życie

Wielka cisza
Anioł odsuwa kamień grobu
Straże  snem znużone

Zastygłą ciszę rozdzierają
niewiasty niosąc uczniom
radość nowiny
Chrystus zmartwychwstał

Budzą się motyle
ptaki głoszą wieść radosną.

 

IV

Chrystus przychodzi do uczniów
przez drzwi zamknięte
Pokój wam

Trwajcie w pokoju
Ja jestem Pokojem

Pokój Boga
przekracza czas

Miłosierdzie Boże
jego owoce

12.04.2026 13:35
Jan Mieńciuk

ROZWAŻANIA WIECZORNE

 

Błogosławieni,
którzy mają czyste i mądre serce,
 cudzych słów nie powtarzają
jeżeli ich źródeł nie znają.

Nie każdy, kto woła
„Panie, Panie”,
wznosząc ręce
wysoko ku niebu,
przed Panem staje.

11.04.2026 19:33:15
Jan Mieńciuk

CHRYSTUS

zmartwychwstał prawdziwie
w Jego świetle idą ci
którzy zaufali nie zlękli się krzyża
poszli za nim po śladach ran

niebo się cieszy i ziemia
wiosna szaleje białe jabłonie
w Ogrodzie Biblijnym
kwitną na chwałę Panu

niech Chrystus Który Jest
rozjaśni swoje Oblicze
niechaj błogosławi
którzy wiernie przy Nim trwają.

życzy Jan Mieńciuk

BOŻA ŁASKA

 

Izraelici szli przez pustynię

do Ziemi Obiecanej

szemrali przeciw Mojżeszowi
przeciw Bogu

nie ma chleba
uprzykrzył się pokarm mizerny

Pan zesłał na lud
węże jadowite

umierali

błagali Mojżesza
wstaw się za nami

wąż miedziany
na palu

wystarczy spojrzeć
będziesz żył

DWUDZIESTY PIERWSZY WIEK

człowiek uwierzył
logice swego rozumu

rakiety
sztuczna inteligencja

prawo do życia
prawo do śmierci

decydowanie

nagle

nanocząsteczka

świat zatrzymał się

człowiek
w przerażeniu

pandemia

dopust

może przebudzi się

stanie w Prawdzie

Panie
|

Ty masz moc

ze zła
wydobyć dobro

ogień oczyszcza

zdejmij bielmo

staniemy

w Prawdzie

czas
wyrzucić belki
z oczu

2020-03-31

Jan Mieńciuk

 

GRUPA MODLITEWNA KRÓLOWEJ POKOJU

Grupę Modlitewną pod wezwaniem Królowej Pokoju przy kościele pw. św. Franciszka w Chorzowie założył o. Juwencjusz, za zgodą o. Bonawentury, 25 marca 1993 roku, w Uroczystość Zwiastowania Pańskiego.

Od tego czasu członkowie grupy spotykają się każdego 25. dnia miesiąca na wspólnej adoracji Najświętszego Sakramentu oraz modlitwie w intencji kapłanów, Ojczyzny, a także braci i sióstr ze wspólnoty. W tych intencjach sprawowana jest również uroczysta Msza święta.

Członkowie grupy przez cały miesiąc regularnie odmawiają różaniec oraz uczestniczą we Mszy świętej nie tylko w niedzielę, ale – w miarę możliwości – także w dni powszednie.

W bieżącym, 2026 roku, w środę 25 marca, grupa modlitewna świętowała trzydziestą trzecią rocznicę swojego istnienia – wiek Chrystusowy.

Po wspólnej modlitwie w kaplicy wszyscy przeszli do kościoła na uroczystą koncelebrę Mszy świętej. Tego dnia, w ostatnim dniu rekolekcji wielkopostnych, podczas rozważań o. Mateusz nawiązał do wolności, podkreślając, że Bóg uczynił człowieka wolnym i nie ograniczył jego wolności, a wolność ta domaga się odpowiedzialności za własne czyn.

Tekst i zdjęcia:
Jan Mieńciuk

SŁOWO WYSTARCZY

 

Mało lekarzy
mało kapłanów
mało nauczycieli
mało dzieci

Seniorom wmawia się
trzeba ćwiczyć nieustannie
kreatywność własną
budować ego niebotyczne

Biskupi piszą listy
niepojęte dla wielu
o Bogu traktaty długie
ludzie prości chcą świadectwa

Zmęczony wielosłowiem kazań
wystarczy mi Słowo Ewangelii
od narodzenia do granicy życia
trzeba przejść Drogę Krzyża

W Tajemnicy Krzyża jest
zrozumienie krzyku świata
taniec ołowianych chmur
symfonia huraganu

Ksiądz Szpak w owym czasie
do hipisów mówił
każdy dzień jest Boży
każda kromka chleba- Darem Boga

Widzieli w nim Posłańca Łaski
szli hipisi przez łąki i pola
do Pani na Jasnej Górze
wdzięczności złożyć w hołd

Młode matki na rękach
niemowlęta do Matki Bożej
niosły radość swoich serc
na skroniach wianki z polnych ziół

Mało lekarzy
mało kapłanów
mało nauczycieli
mało dzieci

Święty Jan Maria Vianney
święty Jan Paweł II
Sługa Boży Ksiądz Szpak
z okna Domu Ojca
patrzą
oni wiedzą

TERAZ

Jan Mieńciuk
27 marca 2026