PIĘĆDZIESIĄTA JUBILEUSZOWA PIELGRZYMKA

 

W środę, 26 sierpnia 2026 roku, w Uroczystość Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej, po porannej Mszy Świętej w kościele św. Jadwigi w Chorzowie ponad siedemdziesięcioosobowa grupa pielgrzymów wyruszyła na 50. Jubileuszową Pieszą Pielgrzymkę.

Zanim jednak pielgrzymi wyruszyli na pielgrzymi szlak, proboszcz, ks. Emanuel Pietryga, odmówił modlitwę w ich intencji, udzielił im błogosławieństwa i pokropił święconą wodą. Była to chwila szczególna — chwila zawierzenia Bogu drogi, która przed nimi, oraz wszystkich intencji, które każdy z pielgrzymów niesie w swoim sercu.

Przed Tron Matki Bożej Częstochowskiej pielgrzymi dotrą w piątek, 28 sierpnia. Natomiast w sobotę na Jasną Górę przyjadą również osoby, które ze względu na wiek i stan zdrowia nie mogły wyruszyć pieszo. Nie będą jednak nieobecne — modlitwą i sercem będą towarzyszyć pątnikom na całym pielgrzymim szlaku.

Rano przed Cudownym Obrazem Matki Bożej zostanie odprawiona koncelebrowana Msza Święta w intencji pielgrzymów oraz miasta Chorzowa.

Po Mszy Świętej pielgrzymi przejdą na Wały Jasnej Góry. Tam, podczas rozważań przy stacjach Drogi Krzyżowej, będą się modlić o Boże błogosławieństwo dla swoich rodzin, za naszą Ojczyznę oraz we wszystkich intencjach, które przynieśli ze sobą przed oblicze Jasnogórskiej Matki.

 

Jan Mieńciuk

KIEDYŚ - TERAZ

Przeczytałem na stronie www
„Kiedyś:
23 lata temu nie istniało NIC z tej listy...

 

Blik

Uber

Gmail

TikTok

Bitcoin

iPhone

Booksy

Chrome

Android

YouTube

Podcasty

Instagram

Facebook

JakDojadę

mObywatel

Paczkomaty

Google Maps

Płatności zbliżeniowe

 

I wiecie co?

Żyło nam się cholernie dobrze.

 

- Nie było social mediów, żeby sprawdzać, czego nam w życiu brakuje.

- Nie było YouTube'a, żeby wiedzieć, jak smakuje kebab 500 kilometrów stąd.

- Nie było Instagrama, żeby porównywać swoje wakacje z wakacjami ludzi, których nie znamy.

- Nie było powiadomień przerywających rodzinny obiad ani telefonu, który trzeba sprawdzić przed snem i zaraz po przebudzeniu.

 

- Umawialiśmy się "pod ratuszem o 17" i przychodziliśmy, bo nie było jak odwołać.

- Wiedzieliśmy, co u znajomych, bo się z nimi widywaliśmy,….”

Do tekstu powyższego dodałem:

TERAZ

Zapomnieliśmy tylko, że
nasze prababcie rodziły
zwykle ośmioro dzieciątek

Nasze babcie zwykle czworo
mamy zwykle dwoje
czasem- od przypadku troje.

Młode niewiasty z pieskami
na spacer chadzają.

Szpitale położnicze zamykają
kobiety młode rodzić nie chcą.

Tylko kliniki aborcyjne
dobrze prosperują.

Feministki tęczową flagą pomachają
jednopłciowych rodzin domagają

22.08.2026 17:11
Jan Mieńciuk

PRZY STAWIE

 

Chcesz zatrzymać chwilę

która jest

powiewem wiatru

poranną bryzą

nad błękitnym oceanem

Nie zatrzymuj

pozwól fali

płynąć swobodnie

pozwól ptakom

mierzyć błękit

ważne jest nasze

TERAZ

Czytam  wiersze przyjaciela

na ławce przy stawie Amelung

o tęsknocie serca

o miłości

Niespełnione pragnienia

relaksacyjny jazz

tłumaczy

Młode niewiasty

prowadzą pieski na smyczach

Tylko jedna rodzina

z dziewczynką

A ona ziarenkami

karmi kaczuszki i gołębie

z czułością dłoni

z radością w oczach

Rodzice w ptasim bufecie

kupują kolejne porcje ziarenek

Nostalgiczne tango przypomina

czas się zmienia

 

Nasze postrzeganie świata

nasze myślenie

TERAZ

płynie dalej

jak fala

jak wiatr

jak ptak

w błękity.

21.08.2026
Jan Mieńciuk

WSPÓŁCZESNOŚĆ

 

Kiedyś każdy kotek
zaliczył niejeden płotek

Z naturą żył w przyjaźni
za pokarm miał myszki

Czas wszystko zmienia
kotki w sklepie mają jedzenie

Opiekunowie dbają troskliwie
o wygodę swoich pupili

O każdy szczegół zadbali
kojce kotkom i pieskom wykonali

Czas jak kalejdoskop  bajką płynie
reklama myślenie nasze zmienia

 

Minął czas matki z dziećmi spacerowały
piaskownice i place  gwarne były

Teraz młode niewiasty smartfony w ręku mają
na spacer z pieskami chodzają

 

Babcie w kącie cicho siedzą
współczesnych wcale nie rozumieją

Czas galopem pędzi bez wytchnienia
sztuczna inteligencja wszystko zmienia

Gdy partnerki i partnerzy zestarzeją,
humanoidalne roboty troskliwie zaopiekują

W odpowiednim momencie
złoty zastrzyk podadzą mile.

15.08.2026,
Jan Mieńciuk

 

 

Wszystko przeminie,

 

pozostanie tylko
muzyka i poezja.

 

Zostanie słowo,
które miało sens.
Nie to, co modne, głośne,
ale to, co ciche,
a w środku prawdziwe.

 

Zostanie obraz twarzy,
którą spotkałem raz,
a pamiętam całe życie.
Zostanie cisza z rozmowy,
która więcej znaczyła niż krzyk.

 

Zostanie uścisk ręki,
który nie był interesem,
tylko obecnością.

 

Zostanie modlitwa,
którą wypowiedziałem bez słów,
a Bóg i tak zrozumiał.

 

Wszystko inne przeminie:
komentarze, tytuły, wybory,
internetowe naparzanki.
Zostanie to, co było z miłością.
To, co nie potrzebowało reklamy.

 

Poezja —
prawda w wersie.
Muzyka —
dusza w dźwięku.

 

I człowiek —
który nie musi być doskonały.
Wystarczy, że kocha.

Jan Mieńciuk
30.05.2025 10:55

NOWY DZIEŃ

 

Słoneczny poranek.

W Ogrodzie Biblijnym kwitną róże —
najpiękniejsze
u stóp Matki Bożej

Dojrzewają
winne grona i figi,
czerwienią się jabłuszka
na rajskiej jabłoni,
a motyl tańczy
na płatku róży

Lipcowy poranek

Dłonie kapłana
unoszą biały krążek chleba

I oto —
cud nad cudami

chleb staje się
Ciałem Chrystusa,
wino w kielichu —
Krwią Zbawiciela.

Który Jest

Pośród róż
winnych gron i fig
pozostaje z nami
i błogosławi
ludziom dobrej woli.

Chorzów, Ogród Biblijny
30 lipca 2026, godz. 8.20

Jan Mieńciuk

MAŁY CUD

 

Pod moim blokiem znajduje się niewielki plac zabaw – huśtawka i piaskownica. Wokół rozciąga się trawnik, który tego lata zakwitł polnymi kwiatami. Wygląda jak różnobarwny, kwietny kobierzec.

W wielu miejscach podobne łąki zostały już wykoszone. Zapewne i tutaj wkrótce przyjdą „kosiarze”, a ten barwny dywan zniknie pod ostrzami kosiarek. Wczoraj, przechodząc obok tego małego cudu natury, zatrzymałem się na chwilę. Zrobiłem kilka zdjęć i napisałem ten wiersz.

Można przejść
wiele dróg,
zwiedzić dalekie kraje
i nie dostrzec
tego, co ważne,
najważniejsze.

A przecież tak niewiele trzeba —
wystarczy się pochylić,
zobaczyć piękno polnych kwiatów,
taniec pszczoły po płatkach.

I nagle świat
staje się większy
od najdalszych podróży.

25.07.2026
Jan Mieńciuk

KOPALNIA KRÓL

Była pierwszą.

Węglem czarnym
jak twarze górników
utrudzonych do ostatnich granic sił
karmiła miasto

Dawała ogień
hutom i fabrykom

Długie wieki
opierała się
wichrom i burzom

Była żywicielką
pracowitych rodzin.
śląskich

Czas wszystko odmienia.

Odchodzą pokolenia,
przychodzą nowe.
Czy będą lepsze?

Król i Skarbnik
w głębokim podziemiu
pośród ciemnych chodników
śnią spokojnym snem
o wielkiej przeszłości

A ona trwa
dumna i wyniosła
ku pamięci potomnych

Na świadectwo
Śląska i Chorzowa
 ludzi
którzy oddali ziemi
swoje siły i zdrowie
trudne lata życia.

Chorzów. Niedziela, 5 lipca 2026r.
Jan Mieńciuk

 

JUBILEUSZ WDZIĘCZNEGO SERCA

 

Pierwszego lipca 2026 roku ukończyłem siedemdziesiąt pięć lat życia na tej ziemi.

Były dni pełne słońca i dni deszczowe. Były drogi prowadzące przez trud i znój, chwile radości oraz wielkie niepokoje serca. Dziś wiem, że każda z nich miała swój sens.

Świętowanie mojego jubileuszu rozpocząłem już w niedzielę, 28 czerwca, uroczystą Mszą Świętą w kościele św. Jadwigi Śląskiej w Chorzowie.

Zbiegiem okoliczności, a może łaską Bożej Opatrzności i dyskretną opieką Aniołów Stróżów, do których często się modlę, Eucharystię sprawował emerytowany ks. dr Henryk Pyka – kapłan, z którym przyjaźnię się od lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku. Początkowo nie rozpoznałem go po głosie, bo czas zmienia nas wszystkich. Jakże wielka była moja radość, gdy podczas procesji z darami upewniłem się, że to właśnie ksiądz Henryk.

Po Mszy Świętej zaprosiłem gości na kawę i okolicznościowy tort do pobliskiej kawiarni Amadeo. Szczególną radością była dla mnie obecność księdza Henryka, z którym łączy mnie wiele pięknych wspomnień.

Nasza znajomość rozpoczęła się w latach osiemdziesiątych w kościele św. Barbary w Chorzowie, gdzie był duszpasterzem akademickim. Później uczestniczyliśmy we wspólnych pieszych pielgrzymkach z Warszawy na Jasną Górę. To właśnie podczas tych pielgrzymek nauczyłem się całkowitego zawierzenia Jezusowi i Jego Matce – bez zastrzeżeń, bez lęku i bez słowa „ale”.

W środę, 1 lipca, w dniu mojego siedemdziesiątego piątego jubileuszu, uczestniczyłem we Mszy Świętej w moim parafialnym kościele św. Floriana. Z wdzięcznością i wzruszeniem dziękowałem Bogu za dar życia, za wszystkie przeżyte lata, za rodzinę, choć mieszka daleko, oraz za grono przyjaciół, na których życzliwość i pomoc zawsze mogę liczyć.

Wielką radością były również odwiedziny ks. Bernarda Halemba oraz kilka chwil spędzonych przy kawie i cieście. Później odwiedzili mnie przyjaciele. Ze względu na panujące upały i wiek nie wszyscy mogli dotrzeć osobiście, dlatego z niektórymi rozmawiałem telefonicznie.

Dziękując za serdeczne życzenia i otrzymane prezenty, każdemu z gości podarowałem album z wybranymi fotografiami z moich górskich wędrówek, szlaków turystycznych i pielgrzymek z krótkim poetyckim opisem, komentarzem.

Dziś za wszystko dziękuję Bogu.

Za każdy dzień, za każdego człowieka postawionego na mojej drodze, za radości i doświadczenia, za to, co łatwe i trudne.

Wszystko, czego dane mi było doświadczyć, jest wielkim darem Boga.

Jemu chwała i cześć.

Jan Mieńciuk

ŚWIĘTO ZAKONU BOŻOGROBCÓW

 

W sobotę, 27 czerwca 2026 roku, Chorzów obchodził wyjątkową rocznicę związaną z początkami swojej historii. Mieszkańcy miasta uczestniczyli w uroczystościach upamiętniających 769. rocznicę nadania wsi Chorzów Zakonowi Bożogrobców z Miechowa.

Z tej okazji w Starochorzowskim Domu Kultury odbyło się uroczyste spotkanie Dam i Kawalerów Zakonu Rycerskiego Świętego Grobu Bożego w Jerozolimie.

Przybyłych gości serdecznie powitała Dama Zakonu – Maria Nowak.

Warto przypomnieć, że Zakon Rycerski Świętego Grobu Bożego w Jerozolimie wywodzi się z czasów pierwszej wyprawy krzyżowej i został założony około 1099 roku. Jego głównym posłannictwem jest wspieranie chrześcijan w Ziemi Świętej oraz troska o Bazylikę Grobu Pańskiego w Jerozolimie.

Do Polski Bożogrobcy zostali sprowadzeni w 1162 roku przez możnowładcę Jaksę Gryfitę, który osadził ich w Miechowie. Natomiast w 1257 roku książę Władysław Opolski nadał zakonowi wieś Chorzów wraz z prawem lokacyjnym. Wydarzenie to zapoczątkowało nowy etap w dziejach miejscowości. Historycy zgodnie podkreślają, że bez działalności Bożogrobców historia Chorzowa mogłaby potoczyć się zupełnie inaczej.

Z okazji rocznicy w Starochorzowskim Domu Kultury odbyła się również konferencja popularnonaukowa poświęcona historii zakonu oraz jego obecności na ziemi chorzowskiej.

 Między innymi konferencję wygłosił Zwierzchnik w Polsce Zakonu Rycerskiego Świętego Grobu Bożego w Jerozolimie, dr Andrzej Sznajder, przedstawił dzieje powstania zakonu, jego rozwój oraz znaczący wpływ na kształtowanie chrześcijaństwa i kultury europejskiej.

Z kolei dr Adam Lapski, prezes Towarzystwa Przyjaciół Chorzowa, omówił historię pierwszej wyprawy krzyżowej, narodziny zakonów rycerskich oraz rolę Bożogrobców w rozwoju Chorzowa.

Po części naukowej uczestnicy uroczystości udali się do kościoła św. Marii Magdaleny, gdzie została odprawiona uroczysta Eucharystia pod przewodnictwem biskupa Grzegorza Olszowskiego. Msza Święta była sprawowana w intencji Zakonu Bożogrobców, miasta Chorzowa oraz parafian z okazji 769. rocznicy utworzenia parafii.

W homilii, nawiązując do Ewangelii według św. Mateusza (Mt 8, 5–13), opisującej spotkanie Jezusa z setnikiem, ksiądz biskup przypomniał słowa:

„Panie, nie jestem godzien, abyś wszedł pod dach mój, ale powiedz tylko słowo, a mój sługa odzyska zdrowie.”

Podkreślił, że w każdej sytuacji życia człowiek powinien pokładać ufność w Bogu. Chrystus ma moc uzdrawiać nawet tam, gdzie po ludzku wydaje się, że nie ma już nadziei. Potrzeba jedynie autentycznej wiary i otwartego serca.

Na zakończenie przypomniał, że wiara jest wielkim darem i łaską, na którą Bóg oczekuje naszej osobistej odpowiedzi.

Tekst i zdjęcia  Jan Mieńciuk