poniedziałek, 16 listopada 2026

MUZYKA I POEZJA

 


MIŁOŚĆ – PRZEPUSTKA DO LEPSZEGO ŚWIATA

 

Po dłuższej przerwie spowodowanej pandemią koronawirusa postanowiono wznowić

spotkania pracowników, wolontariuszy i dobroczyńców Hospicjum w Chorzowie-

Batorym.

Tym razem, w czwartek 12 listopada 2026 roku, w Domu Kultury zorganizowano

wieczór poezji i muzyki zatytułowany „Miłość – przepustka do lepszego świata”.

Spotkanie zainicjowała dr Barbara Kopczyńska oraz Joanna Tabor. To one dokonały

wyboru utworów poetyckich prezentowanych podczas wieczoru oraz zdjęć i obrazów,

wyświetlanych na ekranie w muzycznej oprawie Sławomira Witkowskiego. Artysta rozpoczął spotkanie piosenką, której słowa brzmiały: „…jeśli nie, to nic się nie stanie…”.

 

Witając zgromadzonych gości w sali widowiskowej Domu Kultury, Joanna wyznała, że

zamiarem tego wieczornego spotkania było przybliżenie szczególnego miejsca, jakim jest

hospicjum – nie za pomocą filmu czy artykułu, lecz poprzez muzykę i poezję.

Swoją myśl wyraziła w pięknych, pełnych wrażliwości słowach:

„Są takie uczucia, takie emocje, które trudno nazwać, opisać, opowiedzieć,

a jednocześnie te uczucia coraz bardziej i bardziej wypełniają nas, jakby

chciały, abyśmy podzielili się nimi z drugim człowiekiem.

Ale jak? Gestem, spojrzeniem, uściskiem dłoni, uśmiechem,

przytuleniem…

Jest też poezja i muzyka – to one pozwalają nam wyrazić to, co nie do

wyrażenia, opowiedzieć to, co nie do opowiedzenia i przekazać to, co

prawie nie do przekazania.

„Prawie” – bo poezja i muzyka tłumaczą sprawy ważne i trudne nie tyle

słowami, ile poruszeniami serca.

W ten listopadowy wieczór zapraszamy Państwa do zadumy nad pięknem

świata i człowieka, nad radością i cierpieniem, nad życiem i śmiercią, nad

przemijaniem i nadzieją.

Otwórzmy nasze serca na poezję i muzykę. To, czego nie potrafimy

wyrazić, one opowiedzą językiem zrozumiałym dla wszystkich – językiem

miłości.

Pomysł na to spotkanie zrodził się w naszym chorzowskim hospicjum.

Chcemy Państwu przybliżyć to miejsce nie filmem, artykułem w prasie

czy wywiadem, ale poezją i muzyką”.

 

Poezja, która przemawia do serca

Wybrane utwory czytali:

 dr Barbara Kopczyńska, dr Martyna Wierońska i dr Paulina Bełkot – lekarze

hospicjum,

 wolontariuszka Beata Kułaga,

 Joanna Tabor – koordynator wolontariatu oraz

 Jan Mieńciuk, który wystąpił w podwójnej roli poety i wolontariusza hospicjum.

 

 

Autorzy prezentowanych utworów:

 Wojciech Wencel

 Rabindranath Tagore – „Gitanjali”, indyjski poeta, laureat Nagrody Nobla

 Barbara Dziekańska

 Anna Kamieńska

 Wisława Szymborska – z tomiku „Wołanie do Yeti”

 Emily Dickinson

 ks. Jan Twardowski – z tomiku „Tylko miłość się liczy”

 Rabindranath Tagore – „Zbłąkane ptaki”

 ks. Jerzy Szymik

 Halina Poświatowska

 Zofia Książek-Bregułowa – poetka, aktorka, łączniczka Armii Krajowej

 Leopold Staff – z tomiku „Ucho igielne”

 s. Bożena CSFN

 Irena Grabowska – wolontariuszka Hospicjum w Gorzowie Wielkopolskim

 Antoni Lange – „Rozmyślania LVII – Obok naszego życia”

 Jan Mieńciuk – wiersze własne

Wszystkie prezentowane wiersze, wraz z nazwiskami ich autorów, a także towarzyszące

im obrazy można było śledzić na ekranie. Całości dopełniała muzyka gitarowa w

wykonaniu Sławomira Witkowskiego.

Dobór poetyckich tekstów, obrazów i muzyki powiedział zgromadzonym znacznie

więcej, niż mogłyby przekazać nawet najbardziej rozbudowane wykłady czy konferencje.

Te ostatnie kierują przede wszystkim wiedzę do naszego intelektu. Tymczasem poezja,

subtelna muzyka i obraz docierają do głębszych pokładów ludzkiej wrażliwości. Nie

tylko przekazują treści, ale przede wszystkim poruszają serce.

 

W hospicjum, przy człowieku ciężko chorym, u kresu życia, często nie potrzeba wielkich

słów ani naukowych teorii. Wystarczy obecność, delikatny dotyk, ciepło drugiej dłoni.

Potrzeba przede wszystkim wielkiej wrażliwości, empatii i ufności w Boże Miłosierdzie.

To właśnie w takich chwilach najpełniej odkrywamy znaczenie miłości – tej cichej,

bezinteresownej, która nie musi wiele mówić, bo najwięcej potrafi wyrazić obecnością.

Cały wieczór poetycko-muzyczny został zarejestrowany kamerą. Nagranie pozwala

powrócić do prezentowanych utworów, słów i dźwięków. Zapewne nie odda jednak w

pełni atmosfery spotkania, wzruszeń i emocji, które towarzyszyły obecnym na sali.

Bo są takie chwile, których nie sposób w całości zatrzymać w obrazie ani dźwięku.

Pozostają przede wszystkim w pamięci i sercu.

*******************************************

 Kwietne wiosny

gorące lata

jesienie złotem zdobione

przeminą

piękno i dobro

pozostanie

muzyka i poezja

tylko miłość
przekroczy bramę czasu.

 

Tekst, zdjęcia , nagranie

Jan Mieńciuk





\


 










Brak komentarzy:

Prześlij komentarz