PRZY STAWIE

 

Chcesz zatrzymać chwilę

która jest

powiewem wiatru

poranną bryzą

nad błękitnym oceanem

Nie zatrzymuj

pozwól fali

płynąć swobodnie

pozwól ptakom

mierzyć błękit

ważne jest nasze

TERAZ

Czytam  wiersze przyjaciela

na ławce przy stawie Amelung

o tęsknocie serca

o miłości

Niespełnione pragnienia

relaksacyjny jazz

tłumaczy

Młode niewiasty

prowadzą pieski na smyczach

Tylko jedna rodzina

z dziewczynką

A ona ziarenkami

karmi kaczuszki i gołębie

z czułością dłoni

z radością w oczach

Rodzice w ptasim bufecie

kupują kolejne porcje ziarenek

Nostalgiczne tango przypomina

czas się zmienia

 

Nasze postrzeganie świata

nasze myślenie

TERAZ

płynie dalej

jak fala

jak wiatr

jak ptak

w błękity.

21.08.2026
Jan Mieńciuk